Zorg

Het failliet van het economische denken en de absurditeit van de marktwerking komen bij uitstek naar voren in de zorg. In de huishoudelijke zorg verliezen duizenden hun werk, omdat gemeenten weigeren te betalen voor een fatsoenlijk salaris. Wie haar/zijn zorg zelf regelt en een PersoonsGebondenBudget (PGB) aanvraagt, wordt geconfronteerd met een falende sociale verzekeringsbank die er na een jaar nog niet in slaagt om tijdig en juist PGB-rekeningen te betalen. Gemeenten slagen er niet in om tijdig keukentafelgesprekken te voeren met mensen die hulp nodig hebben, waardoor twee maanden wachten voordat je hulp krijgt geen uitzondering is. Die hulp is wel direct nodig als je uit het ziekenhuis ontslagen wordt! De beleidsvrijheid die aan gemeenten is gegund bij het overnemen van taken uit de langdurige zorg, leidt in zowel de jeugdwet als de Wet Maatschappelijke Ondersteuning tot een explosie aan bureaucratie. Hierdoor blijft nog minder geld over voor de kwetsbaren. Waar de staatssecretaris belooft dat er geen kortingen opgelegd worden is de transitie van zorgtaken naar de gemeenten zo snel en rommelig geregeld dat er miljoenen extra worden bezuinigd door bureaucratische trucjes. Zo is bij beschermd wonen, wonen met ondersteuning voor mensen met psychiatrische hulpvragen, de korting niet nul procent, zoals was beloofd, maar bedraagt deze miljoenen. De kortingen in de jeugdzorg bedragen geen 6% maar gemiddeld 25% tot 30%. Het ministerie schermt met cijfers, maar iedereen die hulp nodig heeft blijft met lege handen staan. Hier is een staatssecretaris bezig om een huishoudboekje op orde te maken ten koste van de mensen voor wie hij op zou moeten komen. Het is goed voor zijn carrière en het toont het failliet van het marktdenken.

De door de staat georganiseerde zorg wordt een controle instrument. Voordat een vraag om hulp beantwoord wordt, bemoeien gemeenten zich intensief met het leven van de hulpvragers. Het keukengesprek vindt plaats in jouw huis als je om hulp vraagt. Je familie en vrienden worden gewogen op hun bereidheid om voor jou te zorgen. Wij zeggen nee tegen deze bemoeizucht en deze dominantie van de staat.